ถ้าเพียงฉันวิ่ง...
posted on 27 Oct 2010 00:21 by zeroskiller"ถ้าฉันวิ่ง... ฉันจะไปขึ้นรถเมล์คันนั้นทันมั๊ยนะ"
"แต่ถ้าฉันวิ่ง... ฉันอาจเหนื่อยเปล่า เพราะรถเมล์คันนั้นอาจแล่นออกไปก่อนที่ฉันจะวิ่งไปถึง"
"แต่ถ้าฉันวิ่งสุดแรงจริงๆ... ฉันอาจไปทันขึ้นรถเมล์คันนั้นก็ได้มั้ง"
ฉันเคยคิดแบบนี้มาแล้วเป็นร้อยๆ ครั้ง นานนับ 10 ปี
10 ปี... ฉันเคยเดินออกจากบ้านอย่างน้อยไม่ต่ำกว่า 3,600 วัน
บางวัน ฉันเดินทางด้วยรถของคนที่บ้าน แต่ส่วนใหญ่กว่า 90% ของชีวิตฉันใช้รถเมล์
ระยะทางจากบ้านถึงป้า่ยรถเมล์ประมาณ 100 - 150 เมตร
จังหวะที่ฉันอยู่ระหว่างเดินออกจากบ้านไปป้ายรถเมล์อีกเพียงไม่กี่ก้าว
ฉันต้องเลือกวัดใจว่า...
- "ฉันจะวิ่งไปป้ายรถเมล์ เพื่อไปขึ้นรถเมล์คันที่กำลังจะมาถึง"
.......................หรือว่า
- "ฉันว่าฉันเดินไปเรื่อยๆ แล้วรอขึ้นรถคันถัดไปดีกว่า"
บ่อยครั้ง... ฉันเลือกที่จะปล่อยให้รถคันนั้นแล่นขับผ่านไป เพื่อรอคันข้างหน้าที่ยังมาไม่ถึง
วันนั้น... ฉันยืนอยู่ที่ป้ายรถเมล์...
ฉันยืนมอง... รถเมล์คันนั้นกำลังแล่นไกลออกไป... ไกลจนลับสายตา...
รถคันนั้นผ่านพ้นไปแล้ว... ฉันมองตาม... ฉันคิด... ฉันถามตัวเอง...
ฉันขี้เกียจเหรอ...
ฉันกลัววิ่งไปขึ้นรถไม่ทันเหรอ...
ฉันกลัวที่จะเหนื่อยฟรีเหรอ...
ฉันเปล่า...
ฉันเปล่าที่จะทำอะไร...
ฉันเปล่าที่จะทำอะไรให้สำเร็จ...
วันนั้น... ฉันยืนมองรถที่จากไป... ฉันยืนเสียใจ... ฉันไม่ได้ขึ้นรถคันที่ฉันต้องการจะขึ้น...
"โอกาส" หลุดลอยไปต่อหน้าฉัน ครั้งแล้ว ครั้งเล่า...
ฉันเสียใจ... ฉันเสียดายโอกาส...
วันนี้... ฉันออกจากบ้าน... รถเมล์กำลังชะลอเพื่อเข้าจอดรับผู้โดยสารที่หน้าหมู่บ้าน... ฉันยังไปไม่ถึง...
ฉันไม่ลังเล... ฉันวิ่ง... ฉันวิ่งสุดแรง...
วันนี้... "ฉันได้ขึ้นรถเมล์ไปทำงาน"